Stadsleven - Verwondering beschreven te Amsterdam

Servië VIII: Kafka voor beginners

Marina — Tue, 10 Nov 2009 22:32:57 +0000

Het is niet eenvoudig bij het stadsdeelkantoor te komen. Eerst neem je de tram. Dan stap je uit en ga je een trappetje af, waarna je over een smal voetpad onder een stelsel van viaducts door wandelt, terwijl je de uitlaatgassen van voorbijrazende auto’s herkauwt. Vervolgens weer naar het bovengrondse en verder omhoog een grasveld op, via een door herhaalde voetstappen uitgesleten pad. Dan passeer je een verlopen vrouwtje dat je vraagt hoe laat het is om te testen of je haar kunt verstaan. Vijftig meter verderop moet je oversteken op een plek waar zich nog geen stuwmeer van regenwater heeft gevormd en dan via de achtertuin van de politie een smal steegje in, om zo aan de voorkant van het gebouw te belanden.

Je moet het even weten. (more…)

Kassa-ambtenaar

Marina — Tue, 03 Nov 2009 13:56:46 +0000

Vermoedelijk heeft nieuwste productie van de Disney-studio’s ruim voldoende vertederende karakters om zes weken driftig te sparen en daarna de hele winter plat op je buik half onder de verwarming te liggen, om daar met gekke stemmetjes spannende avonturen na te spelen. De supermarkt deelt de daarvoor bedoelde figuurtjes in ieder geval fanatiek uit bij de boodschappen van schijnbare oppasmoeders, oma’s en vaders die luierbroekjes kopen.

In de rij hongerige mensen die hun avondmaaltijd net bij elkaar hebben gesprokkeld, sta ik achter een heer met een kaal hoofd. (more…)

Spanning en geduld

Marina — Tue, 01 Sep 2009 20:47:45 +0000

Mijn postbode weet de spanning op te voeren met berichten dat er iets leuks op mij wacht. In een – na een week niet gekeken te hebben – nog lege, grote brievenbus genereert zo’n ‘wij troffen u niet thuis’-bericht in een hoekje bijna de sensatie van het uitpakken van je favoriete verjaardagscadeau toen je negen werd. (more…)

Pas op!

Marina — Mon, 23 Mar 2009 13:20:46 +0000

Nog nooit had ik zozeer het gevoel in een totalitair regime te zijn beland. Het land van vrijheid en democratie doet er alles aan je de hele dag de stuipen op het lijf te jagen met waarschuwingen voor potentiele gevaren en met schreeuwerige wettelijke verordeningen die je alles waar je nog nooit aan had gedacht alvast verbieden. (more…)

Licht

Marina — Mon, 02 Mar 2009 20:29:53 +0000

Voor- en achterop mijn fiets voer ik de juiste kleur licht. Dat komt doordat ik diep doordrongen ben van mijn eigen verantwoordelijkheid voor de consequenties van potentieel gevaarlijk gedrag. Vandaar ook dat ik mijzelf nooit straaldronken krijg, geen wilde flirtages met oudere mannen aanknoop, niet scheld op overstekende toeristen en een Metro onder mijn voeten schuif als ik die op de bank in de trein leg. Echt.

Dit alles maakt het leven er uiteraard niet altijd aangenamer op. (more…)

Afscheid

Marina — Thu, 19 Feb 2009 14:05:12 +0000

Ik zit al lang bij de gate. Je kunt maar beter vlug je paspoort laten stempelen en de pijlen volgen richting vertrek. Beter dan aan plakkerige formica tafels ergens in het midden tussen zijn en wegzijn te blijven hangen met een exorbitant dure koffie, want daar bestaat geen toekomst. En het er over gisteren of een ander verleden hebben maakt dat des te pijnlijker duidelijk. (more…)

De onhandige huisvrouw

Marina — Wed, 11 Feb 2009 22:58:19 +0000

Als de AIVD niet beter weet sta ik op een zwarte lijst. In mijn gootsteenkastje verschuilt zich namelijk een potentiële bermbom, die zelfs zonder ontstekingsmechanisme gevaar voor ernstig oogletsel oplevert en waarover je bij aanschaf al bijna direct een arts moet raadplegen. (more…)

Idols en de lokale beschaving

Marina — Mon, 01 Dec 2008 17:13:39 +0000

Het is niet zo’n welbezochte avond in het Filmmuseum van Belgrado. Behalve wij druppelen nog een vrouw met op haar hoofd een tulbandachtige constructie, en een man die naast haar zo onbeduidend is dat ik hem me niet meer voor de geest kan halen, binnen. Precies om acht uur verplaatst de arbeidster bij de kassa zich naar de zaalingang om de deur te openen. En precies om drie minuten over acht vinden we haar weer bij de kassa om ons geld terug te vragen, omdat wat een Engelse film had moeten zijn volledig in het Pools blijkt te zijn nagesynchroniseerd.

Om maar van mondialisering te spreken. (more…)

Tragische feiten

Marina — Wed, 19 Nov 2008 13:39:01 +0000

Daar zitten we dan, in het zoveelste zaaltje dat vergane glorie uitademt. Vier man achter de receptie die eensgezind naar je roepen als je binnenkomt. Wat jij hier wel niet denkt te komen doen? Groezelige vloerbedekking. Massief houten tafels met kapotte randjes. Afbladderende stikkers in de lift. En alles in grijstinten. Met donkergroen. Dat iedereen rookt maakt het er niet fleuriger op.

Aan de muur hangt een poster met de foto van dat meisje dat in Nederland altijd ongewenst zwanger zit te zijn. Hier wordt ze onterecht ontslagen wegens privatisering. En ik kom voor de tragische feiten. (more…)

Vastgoed II

Marina — Sat, 15 Nov 2008 23:59:24 +0000

“Wie heeft daar nu een muur gebouwd?”

“De nieuwe bewoners.”

“Hoe konden ze daar nu een muur bouwen?”

“Het is ze anders goed gelukt. En kijk, alle ramen op de eerste verdieping zijn kapot.”

Dan de foto’s van binnen. Dezelfde keukenkastjes. Dezelfde tafel. Dezelfde borduurwerkjes aan de muur. Wat er met de inhoud van de garage is gebeurd is onbekend. Daar stond ooit de wasmachine. Maar de bewoners kwamen en gingen de afgelopen jaren en namen wat ze konden. (more…)