Het oude behouden

24-08-2008

De Iraniërs benadrukken maar al te graag dat ze een apart volk zijn – géén Arabieren! – dat een historie heeft die millennia terug gaat – vele malen verder dan de geschiedenis van de huidige grootmachten. De dertig jaar die de huidige islamitische regering aan de macht is, zijn niet meer dan een stipje in de 2500 jaar dat er van een Perzisch Rijk sprake is. Gedurende die tijd hingen de Perzen een van de eerste monotheïstische godsdiensten aan (het Zoroastrisme), ontvingen de eerste keizers vreedzame delegaties uit de wijde regio (ze staan met ieder hun eigen klederdracht en geschenken gebeiteld in de stenen van Persepolis), hadden ze in de twintigste eeuw een shah die zijn neus naar het westen keerde (zijn paleizen hangen vol met schilderijen uit de Lage Landen) en maakten ze honderden jaren lang prachtige gebouwen die van binnen rijk gedecoreerd zijn met taferelen uit oorlog en vredestijd.

Die scenes zijn welbeschouwd nogal aanstootgevend.

Vakmanschap

23-08-2008

De afwezigheid van Albert Heijn en V&D brengt de mens een stuk dichter bij de bron van alle dingen. Je ziet weer eens dat melk niet in pakken groeit en dat de handvervaardigde kussens voor op je bank ooit echt ergens, waarschijnlijk in een Aziatisch land, door iemand in elkaar zijn gezet.

In heel Iran vond ik slechts één supermarkt, zeer ruim gesorteerd en met een vrijwel westers prijsniveau. Meestal is boodschappen doen een gang langs een aantal winkels, waarvan bakker (opvallend dungezaaid, gezien de rol die brood in iedere maaltijd speelt), slager en groentenman de meest belangrijke zijn. Wie op zoek is naar huisraad belandt in straten waar zich meubelwinkel na meubelwinkel, of pannenspecialist na pannenspecialist bevindt.