In de trein

12-09-2010

In de trein

hebben twee kinderen een buitensporige interesse opgevat voor het luid klapperende mechaniek van het deksel van de vuilnisbak en voor het klaptafeltje aan de rugleuning van mijn stoel.  Ondertussen gaan ze de onderlinge verhoudingen na.

“Jij bent zesendertig jaar jonger dan mama, Amber.”

“Hoe weet je dat?”

“Dat heb ik uitgerekend. Jij bent zesendertig jaar jonger en ik ben drieëndertig jaar jonger dan mama.”

Pasen

23-03-2008

Het leek mij in eerste instantie niet bepaald een plek om je hele kinderschare mee naartoe te nemen. Veel designhouten dingen en minimalistisch meubilair. Toch zat aan het tafeltje naast de deur een familie met kroost vrolijk Pasen te vieren. Dat ging verbazingwekkend goed. De gasten stoorden zich niet aan de ballonspelletjes. En de kinderen wisten zich wonderwel te vermaken in deze prikkelvrije omgeving.

Ik kwam ze tegen, twee lichtblonde meisjes die nog lang niet met hun hoofd boven de bar uit staken. Ze hadden zich verschanst achter een groot gordijn dat de ingang naar de wc’s stijlvol maskeerde en voerden daar een bloedserieus overleg.

Moraalridster

02-08-2007

Op haar stoep hangen drie jongetjes. Duidelijk nog door hun moeder gekleed, net hoog genoeg om in de Python te mogen. “Mevrouw… mevrouw!”, het klinkt als nu of nooit, “Heeft u misschien een sigaretje?”

Gezien hun jeugdige onschuld is zij zo goed te antwoorden. “Natuurlijk niet, roken is hartstikke vies.”

Dat hadden ze niet verwacht. Terwijl mevrouw haar vuilnis in de container kiepert besluiten ze tot plan B: “Heeft u dan misschien hasjiesj? (de nieuwe generatie en haar straattaal ook).”

Uitleenbalie

24-07-2007

Het automatische uitleensysteem van de bibliotheek doet het niet, dus censureer ik ouderwets mijn titels op mogelijk suffe onderwerpen of te pretentieuze auteurs voordat ik me aansluit om de boeken bij de balie te laten afstempelen.

Er is maar een iemand voor mij, duidelijk met de ambitie een boek per dag te lezen. Ze staat er dan ook al een tijdje. Voor het geval haar leestempo in de praktijk tegen zal vallen vraagt ze de meneer van de bibliotheek om een bonnetje met de uiterlijke terugbrengdatum. Maar ook de bonnetjesmachine is buiten werking.

“Ik kan het wel voor je opschrijven”, stelt de bibliotheekmeneer voor.

Servië VII: Kosovaarse kinderen

16-07-2007

Gemiste kans voor de Servische publieke omroep, waar deze week een programma genaamd ‘Leven in de kooi’ (of iets van gelijke strekking) werd uitgezonden. Deze kooi maakte geen deel uit van een decadent spelprogramma, maar betrof de isolatie van Kosovaars-Servische kinderen.

De setting: klein jongetje op schommel die door de camera geïnterviewd wordt. “Wat eten jullie meestal?” “Aardappels.” Iets groter meisje op schommel, na close-up van prikkeldraad met daarachter fladderende vlinder: “Ik ben bang als er vreemde auto’s langskomen, misschien komen ze me kidnappen.”