Het zijn de Engelsen die bekend staan om hun gewoonte rijen te vormen. Beleefd informeren ze of jij ook in de rij staat en sluiten achteraan. Lange, slierterige colonnes van lijdzaam wachtende mensen voor de kassa en de bus zijn het resultaat.

En nu is het zo ver dat je in de rij moet staan voor je Groot-Brittanië binnen mag. Weinig opwekkend, omdat aan het eind van de rij geen bevredigend resultaat wacht. Vooruit, het eiland aan de overkant. Maar daar kun je dus direct achteraan sluiten. …

Als mijn geheugen me niet voor de gek houdt was er vroeger voor de flat van mijn oma een uitgestrekt stuk asfalt dat zeer geschikt was om op rond te rennen of te basketballen. Inmiddels is dat nergens meer te bekennen en ik heb sterke vermoedens dat het is omgevormd tot parkeerplaats. Eigenlijk is alles hier namelijk parkeerplaats en het is nog niet genoeg. ’s Avonds is iedere officiële plek bezet en wordt er in dubbele rijen op de stoep en op de doorgaande weg geparkeerd. Vooral de plaatsen onder straatlantaarns zijn populair. Hoe iemand de volgende ochtend weer weg kan is een raadsel. Ik neem aan dat er consensus is dat diegenen die zich in de buitenste rij hebben gemanoevreerd zich de volgende ochtend zeer vroeg uit de voeten maken. …

Tegenwoordig lopen overal waar je kijkt mensen met dopjes in hun oren. De dopjes zijn het zichtbare teken dat we te maken hebben met iemand die zijn persoonlijke levenssfeer graag mee de straat op neemt. Bijvoorbeeld iemand die liefst elk moment van de dag in staat wil zijn om te telefoneren, onafhankelijk of zij op dat moment net in de supermarkt staat te jongleren met een kleuter, een tas en de pastasaus. Ik kan mij niet voorstellen dat de kwaliteit van deze gesprekken erg hoog is. …

Op weg naar Geuzenveld kwam ik allerlei grote graafwerktuigen tegen; er werd weer eens een weg verbouwd. Over een aanzienlijke afstand moesten voorbijgangers te voet en te fiets zich over wat provisorische plankenconstructies voortbewegen.

Bij wijze van uitzondering stapte ik van mijn fiets en ving aan. Tot ik mijn pas moest vertragen, omdat zich voor mij een gearmd paar bevond dat geen haast leek te hebben. Hij was bijna gepensioneerd, zij had nooit gewerkt en waarschijnlijk had ze na jaren samenleven met een gewelddadige echtgenoot nu toch eindelijk ware liefde gevonden, zo stelde ik mij voor. Ze hadden het niet breed, leefden vooral van gefrituurde waren en zo nu en dan een negerzoen, wat zich omzette in een BMI van 30 (per persoon) en een doorsnede van een meter in beide richtingen (horizontaal en horizontaal zeg maar, verticaal waren ze wat langer). …

In Amsterdam is het de komende jaren niet mogelijk om over de reguliere wegen naar je plaats van bestemming te komen. De aanleg van de Noord-Zuidlijn en allerhande stadsrenovatiewerken zorgen ervoor dat het halve centrum is verworden tot een bouwput. En de werkzaamheden beperken zich niet tot de grachtengordel; ook in mijn buurt is men druk bezig.

Dat betekent onder andere dat ik ’s ochtends als ik in allerijl nog net de tram denk te hebben gehaald deze helaas niet langer stopt bij mijn halte (vanaf vandaag voor onbepaalde tijd opgeheven wegens werkzaamheden). …